خويش برند ! و جز او يارى و شفيعى براى آنها نيست تا مگر از خشم و عذاب خداوند بپرهيزند . 52 - وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ . و از خود مران كسانى كه بامداد و شبانگاه خداى خويش را مىخوانند و به كردار خويش خدا را مىخواهند ، بر تو از حساب ايشان هيچ چيز نيست و از حساب تو هم بر ايشان چيزى نيست كه آنها را از خود برانى و از شمار ستمكاران باشى ! 53 - وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ . همچنين ما آنها را به يك دگر آزموده كرديم تا ( اقوياء ) بگويند : آيا اين ضعيفانند كه خداوند بر آنها از ميان ما منّت نهاده ؟ آيا خداوند داناتر به سپاس‌گزاران نيست ؟ 54 - وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . وقتى كسانى كه به سخنان ما گرويده‌اند نزد تو ( اى محمّد ) آيند ، بكوى ( از پيغام من ) درود بر شما باد ، كه خداوند بر خويشتن رحمت را نوشت تا هركس از شما از روى نادانى بدى كند سپس توبه كند و پشيمان شود و خود را اصلاح كند ، ( بداند ) كه خداوند آمرزنده و مهربان است . 55 - وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ . و همچنين سخنان خود را شرح و تفصيل مىدهيم تا راه گناهكاران ( پس از شنيدن پيغام ما ) پيدا و آشكار شود . 56 - قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قُلْ لا أَتَّبِعُ أَهْواءَكُمْ قَدْ ضَلَلْتُ إِذاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ . بگو ( اى محمّد ) مرا باز زده‌اند كه جز خدا ، آنهائى را پرستم كه شما مىپرستيد ، بگو من از خواسته‌هاى شما پيروى نمىكنم تا بيراه گردم كه آنگاه من از راه‌يافتگان نيستم . 57 - قُلْ إِنِّي عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ كَذَّبْتُمْ بِهِ ما عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلِينَ . بگو ( اى محمّد ) كه من بر كارى روشن و استوار از طرف پروردگار خود هستم و شما آنچه نزد من است دروغ مىشماريد ، نزد من دانش و توانى از آنچه شما بسوى آن مىشتابيد ( از عذاب و از روز رستاخيز ) نيست و كارگزار و كارداشتى جز خداى توانا نيست ، و كار را راست و درست مىراند و به راه مىاندازد و او بهترين كارگزاران است . 58 - قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِي ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الْأَمْرُ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمِينَ بگو ( اى محمّد ) اگر آنچه را كه شما به آن شتاب مىكنيد نزد من و در توان من بود ، كار ميان من و شما برگزار شده بود و خدا از من داناتر است به گفتار و كردار ستمكاران . ( تفسير ادبى و عرفانى ) ( اصحاب صفّه ) : 51 - وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ . آيه . خوف در اينجا بمعنى دانش است و ترسنده در حقيقت اوست كه دانش ترس داند ، كه ترس بىدانش ترس بيگانگان است ، و دانش بىترس دانش زنديقان است ، و ترس با دانش صفت مؤمنان و صدّيقان است ، صفت درويشان صحابه و اصحاب صفّه ، هم ترس بود هم علم ، هم اخلاص بود هم صدق ،